Çakmak çakmaktı gözleri.
Engin denizler kadar mavi,
Engin denizlerin başlangıcı kadar yakın,
Okyanuslar kadar sonsuzdu
Bakışları.

Ağustos’ta bir destan yazdı
Sevdası yurt, sevdası özgür bir vatan
O’nda bir yürek vardı ki,
Özgürlük özlemiyle kavrulan
İnanç dolu bir destan
Kocatepe’den Akdeniz’e uzanan

Mayıs sabahında
Bir güneş olup doğdu karanlıklara
Yok, olup giden umutlara
Bir güneş ki,
Sonsuza kadar batmayan

Sert eser Kasım rüzgârları
Varsın daha sert essin
Üşümeyiz düşündükçe
Yoksullukla, yoklukla yazılan destanları
Destan yazan yağız atlı kahramanları.

Alıp götürmedi Kasım rüzgârları
Götüremedi O’nu uzaklara
Her 10 Kasımlarda
Türk’ün Mustafa Kemal’i
Yeniden yazılır yüreklere.